Historia szkoły w Libuszy sięga XVI wieku. Już w 1595 roku funkcjonowała całkiem nieźle szkółka parafialna, w której nauczycielem był wynagradzany przez parafię organista.

W 1892 roku wzniesiony został budynek szkoły ludowej. Służył on młodzieży prawie przez sto lat, ale wkrótce okazało się, że Szkoła im. ks. Korneliusza Radomskiego nie może pomieścić uczniów. W 1937 roku powstał projekt budowy nowej szkoły. Niestety, prace wstrzymała wojna.

Dopiero w 1958 otrzymano pozwolenie na budowę i w 1962 obok starego budynku szkoły stanął nowy. Poprawiło to znacznie warunki pracy dzieci i nauczycieli, chociaż przechodzenie z budynku do budynku było trochę uciążliwe. I tak uczyły się kolejne pokolenia libuszan, aż do roku 1982, kiedy to ze względu na bezpieczeństwo dzieci zamknięto budynek starej szkoły. I znów rozpoczęły się prace budowlane, a ich tempo musiało być szybkie, bo dzieci uczyły się na trzy zmiany i w bardzo trudnych warunkach. Dokonano rozbiórki starej szkoły zmodernizowano istniejący budynek.

Rok szkolny 1986/87 rozpoczął się w radosnym nastroju. Nauka odbywała się w nowych salach, wyposażonych w ładne meble i nowe pomoce dydaktyczne. Od dnia rozpoczęcia budowy trwały prace przygotowawcze do nadania szkole imienia naszego rodaka, pochodzącego z Libuszy profesora Aleksandra Kosiby.
Oficjalne nadanie szkole imienia miało miejsce 8 listopada 1986 roku. Gospodarzem imprezy była pani dyrektor szkoły Danuta Trojanowicz. Szkoła w Libuszy należała do najmłodszych obiektów oświatowych w gminie, ale wkrótce stało się jasne, że w obliczu zwiększającej się liczby oddziałów i dynamicznego rozwoju wsi, konieczna jest praca szkoły na dwie zmiany.

Problemem stała się maleńka salka gimnastyczna, która nie mogła pomieścić ćwiczących dzieci. Funkcję sali często pełniły szkolne korytarze na szczęście duże i jasne. Nic też dziwnego, że na zebraniu wiejskim wiosną 1996 roku poddano projekt budowy hali sportowej. Konsekwencją było powstanie Komitetu Rozbudowy Szkoły, którego przewodniczącym został dyrektor szkoły mgr Mirosław Wędrychowicz.

O tempie pracy niech świadczy fakt, że już 12 listopada 1996 roku został uroczyście położony kamień węgielny. Wmurowania dokonał burmistrz Miasta i Gminy w Bieczu mgr Kazimierz Grzesiak i złoty medalista z Atlanty Włodzimierz Zawadzki. Kolejne cztery lata zostały podporządkowane nowej inwestycji.

Należy podkreślić wysiłek całej społeczności mieszkańców wsi, dyrekcji szkoły i grona pedagogiczne. Organizowano dyskoteki, zabawy andrzejkowe i karnawałowe, a także coroczne Festyny. Dochód z tych imprez przeznaczono na rozbudowę szkoły.*

Na początku roku szkolnego 2006/2007 oddano do użytku poddasze Zespołu Szkolno - Przedszkolnego , w którym zlokalizowane sa nowe sale lekcyjne ( m.in. nowa sala komputerowa, sala języków obcych oraz sala biologiczno - fizyczna). Wszystkie pomieszczenia zapewniają komfortową i przyjemną naukę.